Ζωή και θάνατος στην απαγορευμένη πόλη της Apple

του Brian Merchant (μετάφραση: το κουτί)

Εάν αυτό είναι πράγματι το μέρος όπου κατασκευάζονται τα iPhone και οι τηλεοράσεις της Apple, πρόκειται για ένα εξαιρετικά απαίσιο μέρος για να περάσει κανείς πολλές μέρες, εκτός και αν έχετε μια τάση για νωπό σκυρόδεμα και σκουριά. Τα κτίρια  συνεχίζουν και εμείς συνεχίζουμε να περπατάμε. Η Longhua αρχίζει να δίνει την αίσθηση ενός μουντού κέντρου ενός δυστοπικού μυθιστορήματος, όπου ο φόβος παραμένει.

«Απευθύνω το κείμενο στον Πρόεδρο της εταιρείας, ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη»

Της P.T. (αναδημοσίευση από: iforinterview.com )

Χτες πήγα να κάνω μια συνέντευξη σε μεγάλη εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες παροχής πετρελαίου και συντήρησης καυστήρων. Το ακόλουθο κείμενο το απευθύνω στον Πρόεδρο της εταιρείας , ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη και είχε όσα αναφέρω και σχολιάζω στο μήνυμά μου…

142 μέρες στη Σαντορίνη (το ημερολόγιο ενός εργαζόμενου στη βαριά βιομηχανία της χώρας)

Πίσω από τα χαμόγελα των διαφημιστικών σποτ για τη μοναδικότητα της Ελλάδας υπάρχει το σκληρό πρόσωπο μιας βιομηχανίας που ανεμπόδιστα εκμεταλλεύεται ανθρώπους, μηδενίζει εργασιακά δικαιώματα, κερδίζει στραγγίζοντας κόπο ανθρώπων κυριολεκτικά αφημένων στην όρεξη αφεντικών τους.

Ο τυχαίος θάνατος ενός κρατουμένου

Αναδημοσίευση από: provo.gr

Για το κράτος η ζωή ενός κρατούμενου, οι συνθήκες εγκλεισμού μιας φυλακισμένης μητέρας, ενός φτωχοδιάβολου λίγο μετράνε, σχεδόν καθόλου. Το κεφάλαιο ελάχιστα έχει να κερδίσει από αυτές τις ζωές.

War on terror

Μιας ανώνυμης ριζοσπάστριας

Με μία ψυχογραφική ανάλυση των αιτιών που οι άνθρωποι ασπάζονται αυτές τις εξίσου επικίνδυνες ιδεολογίες μας γνωστοποιούν πως οι επαγγελματίες της "πρώτης γραμμής" οφείλουν να ενημερωθούν και να εκπαιδευτούν ώστε να αποτρέψουν φαινόμενα προώθησης εξτρεμιστικών ιδεολογιών. Οι επαγγελματίες της πρώτης γραμμής, δεν είναι άλλοι από τους αστυνομικούς πρώτης γραμμής, το προσωπικό των καταστημάτων κράτησης, των τελωνειακών υπαλλήλων, των λιμενικών υπαλλήλων και των υπαλλήλων των Υπηρεσιών Ασύλου και Υποδοχής & Ταυτοποίησης (επί λέξει όπως αναφέρεται στον οδηγό).

Η Ηριάννα και ο Νόμος

Του Γιάννη Βούλγαρη

Η Ηριάννα διώκεται χωρίς στοιχεία, κυριολεκτικά: η κατηγορία για την συμμετοχής της στους «Πυρήνες της Φωτιάς», στηρίχθηκε αφ’ ενός στην στενή σχέση που (προφανώς) διατηρούσε με τον σύντροφό της. Ο σύντροφός της κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή στους «Πυρήνες», αλλά αθωώθηκε ομόφωνα, σε χρόνο προγενέστερο από αυτόν της δίκης τής Ηριάννας.

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου για την αθώωσή του

Του Τάσου Θεοφίλου

Όπως στο πρωτόδικο έτσι και στο εφετείο, οποιοδήποτε δικαστήριο ερχόταν αντιμέτωπο με μια τόσο ογκώδη δικογραφία, από την οποία όμως έλειπε το παραμικρό στοιχείο, η απόφαση που θα έπαιρνε δεν θα μπορούσε να είναι παρά μόνο πολιτική.

Τούτοι οι χαμένοι που ποτέ δε ζήσαν *

Barikat

Έχει περάσει κάμποσος καιρός λοιπόν που ζούμε στην επικράτεια της ήττας μετά την νικηφόρα μάχη. Που ψάχνουμε το βηματισμό μας. Νέοι, επισφαλώς εργαζόμενοι, άνεργοι, εργάτες, ξενιτεμένοι. Οι πολλοί. Οι Αόρατοι, οι ηττημένοι της “εθνικής συμφιλίωσης” έγιναν οι επικίνδυνοι. Αυτοί που τα θέλησαν όλα πίσω.

Γράμμα από μια γυναίκα Ρομά

Καμένα Σουτιέν

Νομίζω θα ήταν καλό, πριν φέρει ο καθένας στο μυαλό του την έτοιμη εικόνα που έχει για εμάς τις Τσιγγάνες, να σκεφτεί ποια είναι η δική του στάση. Όσοι νομίζουν ότι μας ξέρουν, αλήθεια πόσα γνωρίζουν για τη ζωή μας ή για τα προβλήματα μας; Κυρίως ζητάω να με καταλάβουν οι γυναίκες και να αναρωτηθούν αν θα τις ενδιέφερε μια πραγματική επαφή μαζί μας, χωρίς να έχουν μια πρόχειρη εντύπωση, αν θα θέλανε ακόμα και να έχουν φίλες Ρομά χωρίς όμως να μας βλέπουν σαν κατώτερες, αλλά να πιστεύουν ότι μπορούν κι εκείνες να μάθουν πράγματα από εμάς.