Η θέση του hip hop στην Ελλάδα της κρίσης

Του Oxybrain

Η ελληνική μουσική των ‘90s είχε τρεις βασικές κατευθύνσεις. Ποπ, λαϊκά και έντεχνα. Όλα αυτά συμπορεύονταν άριστα με το πνεύμα της περιόδου. Επιφάνεια, διασκέδαση και ψεύτικες ανησυχίες. Αν κάποιος ήθελε από το γυμνάσιο κι έπειτα να διασπαστεί από το βασικό ρεύμα της μουσικής, άκουγε έντεχνα. Αυτό το δήθεν προβληματισμό, χωρίς καμιά ουσία. Γιατί έτσι ζούσαμε.

Ανακοίνωση των 9 συλληφθέντων από την Τουρκία για δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» που τους στοχοποιεί

Η Γενική αστυνομία, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, επιτέθηκε στα σπίτια μας, μας βασάνισε και μας συνέλαβε. Όλη μέρα κατά τη διάρκεια της κράτησής μας, αλλά και κατά τις μεταφορές μας στα δικαστήρια, μας είχαν πολύ σφιχτά δεμένους με χειροπέδες, πισθάγκωνα. Μας χώρισαν, τον καθένα ξεχωριστά και δεν μας επέτρεπαν την επικοινωνία.

Το Ουτοπικό Χωριό της Βοιωτίας Όπου οι Πρόσφυγες Παράγουν Μόνοι τους την Τροφή τους

Της Μαρίας Λουκά-φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής

Για την Ελλάδα των hot spot της ντροπής, έμοιαζε περισσότερο με το ρομαντικό παραλήρημα ενός αφελούς. Λίγες μέρες μετά, έδωσε τα χέρια με τον ιδιοκτήτη και η υπογραφή του επισφράγισε την αρχή υλοποίησης του πλάνου. Με αδιαπραγμάτευτη αξία το «Ζούμε μαζί, παράγουμε μαζί», πρόσφυγες και Έλληνες ξεκίνησαν να καθαρίζουν, να σκάβουν, να φυτεύουν, να καλλιεργούν, να μαζεύουν τους καρπούς τους και εν τέλει να τρώνε τα προϊόντα που έχουν παραγάγει οι ίδιοι, με κόπο και μεράκι. 

Η πρώτη Ιντιφάντα της Παλαιστίνης ως μοντέλο λαϊκής αντίστασης

Της Sarah Aziza (μετάφραση: Βίλυ Μυλωνά-Γιώργος Καρατέγος)

Το Ισραηλινό κράτος, αναγνωρίζοντας τη δυναμική των γυναικείων επιτροπών, ποινικοποίησε κάθε συμμετοχή σε αυτές, απειλώντας με ποινές φυλάκισης μέχρι και 10 ετών σε περίπτωση συμμετοχής έστω και σε μια συνάντηση. Παρ’ όλη την τρομοκρατία, οι γυναίκες δεν ενέδωσαν στο φόβο.

Ζωή και θάνατος στην απαγορευμένη πόλη της Apple

του Brian Merchant (μετάφραση: το κουτί)

Εάν αυτό είναι πράγματι το μέρος όπου κατασκευάζονται τα iPhone και οι τηλεοράσεις της Apple, πρόκειται για ένα εξαιρετικά απαίσιο μέρος για να περάσει κανείς πολλές μέρες, εκτός και αν έχετε μια τάση για νωπό σκυρόδεμα και σκουριά. Τα κτίρια  συνεχίζουν και εμείς συνεχίζουμε να περπατάμε. Η Longhua αρχίζει να δίνει την αίσθηση ενός μουντού κέντρου ενός δυστοπικού μυθιστορήματος, όπου ο φόβος παραμένει.

«Απευθύνω το κείμενο στον Πρόεδρο της εταιρείας, ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη»

Της P.T. (αναδημοσίευση από: iforinterview.com )

Χτες πήγα να κάνω μια συνέντευξη σε μεγάλη εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες παροχής πετρελαίου και συντήρησης καυστήρων. Το ακόλουθο κείμενο το απευθύνω στον Πρόεδρο της εταιρείας , ο οποίος μας πήρε τη συνέντευξη και είχε όσα αναφέρω και σχολιάζω στο μήνυμά μου…

142 μέρες στη Σαντορίνη (το ημερολόγιο ενός εργαζόμενου στη βαριά βιομηχανία της χώρας)

Πίσω από τα χαμόγελα των διαφημιστικών σποτ για τη μοναδικότητα της Ελλάδας υπάρχει το σκληρό πρόσωπο μιας βιομηχανίας που ανεμπόδιστα εκμεταλλεύεται ανθρώπους, μηδενίζει εργασιακά δικαιώματα, κερδίζει στραγγίζοντας κόπο ανθρώπων κυριολεκτικά αφημένων στην όρεξη αφεντικών τους.

Ο τυχαίος θάνατος ενός κρατουμένου

Αναδημοσίευση από: provo.gr

Για το κράτος η ζωή ενός κρατούμενου, οι συνθήκες εγκλεισμού μιας φυλακισμένης μητέρας, ενός φτωχοδιάβολου λίγο μετράνε, σχεδόν καθόλου. Το κεφάλαιο ελάχιστα έχει να κερδίσει από αυτές τις ζωές.

War on terror

Μιας ανώνυμης ριζοσπάστριας

Με μία ψυχογραφική ανάλυση των αιτιών που οι άνθρωποι ασπάζονται αυτές τις εξίσου επικίνδυνες ιδεολογίες μας γνωστοποιούν πως οι επαγγελματίες της "πρώτης γραμμής" οφείλουν να ενημερωθούν και να εκπαιδευτούν ώστε να αποτρέψουν φαινόμενα προώθησης εξτρεμιστικών ιδεολογιών. Οι επαγγελματίες της πρώτης γραμμής, δεν είναι άλλοι από τους αστυνομικούς πρώτης γραμμής, το προσωπικό των καταστημάτων κράτησης, των τελωνειακών υπαλλήλων, των λιμενικών υπαλλήλων και των υπαλλήλων των Υπηρεσιών Ασύλου και Υποδοχής & Ταυτοποίησης (επί λέξει όπως αναφέρεται στον οδηγό).