Ποια είναι η χώρα του Τράμπ;

Του Tristan Hughes (μετάφραση: barikat)

Με άλλα λόγια ο Trump, είναι ένας πλούσιος καπιταλιστής που παλεύει με ένα φάντασμα: δίνει, δηλαδή, μια μάχη που μπορεί να έχει λογική σε επίπεδο ρητορικής, αλλά δεν έχει βάση σε επίπεδο στατιστικών δεδομένων. Επομένως ποιοι είναι αυτοί οι κάτοικοι του μυθικού Πίτσμπουργκ που συνεχώς επικαλείται ο Tράμπ, και ποιοι είναι αυτοί οι κάτοικοι του μυθικού Παρισιού που φαίνεται ότι αφανίζονται;

Καταλονία: Εθνικισμός και Συνομωσιολογία

Του Γιάννη Βούλγαρη

Η πρόσληψη του ζητήματος της Καταλονίας είναι αδιαμφισβήτητα το κύριο θέμα της επικαιρότητας. Αφήνοντας κατά μέρος την αδιάφορη και αναμενόμενη στάση της κυβέρνησης (Ισπανία και Ελλάδα ανήκουν στην Ε.Ε.), θα επικεντρωθούμε σε δύο συγκεκριμένες θέσεις στον χώρο της κομμουνιστικής αριστεράς (;), σε σχέση με την Καταλονία: την εθνικοαπελευθερωτική θέση του ΝΑΡ (υπό τον μανδύα του διεθνισμού), και την συνομωσιολογική θέση του ΚΚΕ.

Ένας τρελός κόσμος: ο καπιταλισμός και η επιδημία ψυχικών ασθενειών

Του Rod Tweedy (μετάφραση: tvxs.gr)

«Τι γίνεται αν δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι άρρωστοι, αλλά ένα σύστημα που βρίσκεται σε αντίθεση με το ποιοι είμαστε ως κοινωνικά όντα;»

Η Αριστερά μπροστά στην απόσχιση της Καταλονίας

Του Γιάννη Παπαδημητρίου

Η Καταλονία διαθέτει και έντονο παρελθόν αυτονομίας, ήδη από την εποχή του Καρλομάγνου, και μακραίωνη ναυτική παρουσία και επέκταση στη Μεσόγειο και ισχυρότατη αίσθηση εθνογλωσσικής ταυτότητας αλλά και οδυνηρά βιώματα εθνικής καταπίεσης από τους Βουρβόνους βασιλιάδες και κυρίως από τον Φράνκο. 

Καταγγελία κρατούμενων μαθητών & φοιτητών Κορυδαλλού

Η παρακάτω καταγγελία στάλθηκε στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων από μαθητές και φοιτητές κρατούμενους στον Κορυδαλλό.
 

Reworkers: ξεπλένοντας την Κυβέρνηση σε «λόφους» σκουπιδιών

Attack στην ανεργία και επισφάλεια

Και όσο και αν βγαίνουν από τα ρούχα τους τα μαχόμενα φιλοκυβερνητικά κομάντα στο χώρο της ανεργίας και της επισφάλειας με την απειλή της διείσδυσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ας θυμηθούν σε πόσες άλλες περιπτώσεις η Κυβέρνηση διαμόρφωσε τις καταστάσεις για να δοθεί γη και ύδωρ για ψίχουλα στους καλούς επιχερηματίες μπας και δούμε ανάπτυξη.

Τα εργατικά δικαιώματα μετά το 4ο Μνημόνιο… εχθρός του κακού το χειρότερο!

Απόστολος Καψάλης (επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ/ΓΣΕΕ)

Αποτιμώντας προσεχτικά το κείμενο του 4ου Μνημονίου διαπιστώνεται ότι η πραγματική εικόνα είναι πολύ διαφορετική, εφόσον προκύπτουν τρία βασικά δυσοίωνα συμπεράσματα για το παρόν και το μέλλον των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα

Αλήθεια, ποιο είναι το νόηµα των εκλογών σε µια χώρα µε Μνηµόνιο;

Του Σεραφείμ Σεφερειάδη *

Το ερώτηµά σας θέτει τον δάκτυλο επί των τύπον των ήλων. Το ακραία νεο­φιλελεύθερο οικονοµικό και το αντίστοιχο πολιτικό σκεπτικό που σήµερα διέπει τις πρακτικές της ΕΕ κάνει τις εκλογές να µοιάζουν µε την απλή επικύρωση προειληµµένων αποφάσεων. Όποιος διαφωνεί µε στρατηγικές επιλογές, όπως η ιδιω­τικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, η απορρύθµιση της αγοράς εργασίας και η ασυδοσία του κεφαλαίου –συνθήκες που ψευδεπίγραφα και καταχρηστικά αποκαλούνται «εκσυγχρονισµός», «ανταγωνιστικότητα» και «επιχειρηµατικότητα»–, βρίσκεται αντιµέτωπος µε απειλές, κυρώσεις και εξοστρακισµό. 

Editorial #2: Η Ελπίδα που Δεν Έρχεται

Barikat

Εδώ και καιρό, στο σύνολό τους τα ευρωπαϊκά αριστερά κόμματα που αποδέχονται το αστικοδημοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης έχουν ντυθεί τον αντιφασιστικό μανδύα και περιφέρονται ως κλειδοκράτορες της Δημοκρατίας στηρίζοντας ή ψηφίζοντας οικονομικές συμφωνίες που καταδικάζουν χώρες ολόκληρες σε ένα φαύλο κύκλο λιτότητας και παράλληλα στρώνουν το δρόμο για την εδραίωση του φασισμού.