rss

Η συγκλονιστική «απολογία» του Τάσου Θεοφίλου

Η δίωξή μου είναι κομμάτι μιας συνολικότερης προσπάθειας εισαγωγής, εφαρμογής και εμπέδωσης του δόγματος Νόμος και Τάξη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας τις τελευταίες δυόμιση δεκαετίες, αλλά με μια ιδιαίτερη έμφαση και εντατικοποίηση της εφαρμογής του την περίοδο 2009-2015. Ένα κατασταλτικό δόγμα, ένα δόγμα που αφορά συγχρόνως και με σχέση αλληλεξάρτησης τόσο το υπουργείο της δημόσιας τάξης όσο και της δικαιοσύνης και το οποίο εισήγαγαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ως πολιτική-πακέτο από τις ΗΠΑ.

Υλισμός και Φεμινισμός (μέρος Β')

Εν μέρει ως αποτέλεσμα των νομικών και πολιτιστικών αλλαγών που κέρδισε ο φεμινισμός του 20ου αιώνα και εν μέρει ως αποτέλεσμα της επίθεσης των εργοδοτών απέναντι στον "άντρα κουβαλητή", ο καταμερισμός της εργασίας ανά φύλο εντός του νοικοκυριού μετατοπίζεται σημαντικά – οι μητέρες είναι μισθωτές εργαζόμενες, και σε μερικές οικογένειές οι πατέρες και όχι οι μητέρες είναι οι βασικοί πάροχοι φροντίδας.

Υλισμός και Φεμινισμός (μέρος Α')

 Εξακολουθώ να υιοθετώ ένα Μαρξιστικό υλιστικό θεωρητικό πλαίσιο. Ο Μαρξιστικός φεμινισμός έχει ως αφετηριακό σημείο εκκίνησης αυτό του Μαρξ - τη συλλογική εργασία. Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να οργανώσουν την εργασία κοινωνικά, προκειμένου να παράγουν ότι χρειάζονται για να επιβιώσουν. Η οργάνωση της κοινωνικά αναγκαίας εργασίας, κατά συνέπεια, διαμορφώνει την οργάνωση του συνόλου της κοινωνικής ζωής.

«Τα κρουασάν είναι αυστριακή ανακάλυψη: Καταρρίπτοντας κυρίαρχες αφηγήσεις για τις γαλλικές εκλογές»

Η Γαλλία βρίσκεται εντός της συνθήκης έκτακτης ανάγκης από τις 20 Νοεμβρίου του 2015 και μετά από τέσσερις διαδοχικές επεκτάσεις της αρχικής ανακοίνωσης, η συνθήκη έκτακτης ανάγκης αναμένεται να λήξει με το πέρας των γαλλικών εκλογών στα τέλη του Ιουνίου 2017. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η καθημερινή κοινωνική και πολιτική ζωή στη Γαλλία βρίσκεται στη σκιά ενός κράτους που γίνεται ολοένα και πιο αυταρχικό και στο έδαφος του οποίου συγκρούονται κινήματα, αντιστάσεις, ο ανοιχτός ρατσισμός που υπάρχει στη γαλλική κοινωνία και μια ταχεία φτωχοποίηση πρώην μικροαστικών στρωμάτων.

Documenta14: "Learning from Athens"?

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που εργαζόμαστε στη Documenta εδώ και κάποιες μέρες, στη θέση του invigilator. Υπεύθυνοι δηλαδή για την επιτήρηση του χώρου αλλά και για τη βοήθεια του κοινού, ενημερώνοντας για τα έργα και τα event της documenta. Δυστυχώς η εμπειρία μας ως εργαζόμενοι/ες ξεκίνησε με κάποια γεγονότα που θεωρούμε απαραίτητο να δημοσιοποιήσουμε.

Η σφαγή στο Λάντλοου ή αλλιώς “αναλώσιμοι άνθρωποι”

Η είδηση του θανάτου του Λούη Τίκα και της “σφαγής του Λάντλοου” ξεσήκωσε τους εργάτες σε όλες τις εργατουπόλεις και τους καταυλισμούς της περιοχής. Στη κηδεία του ορκίστηκαν εκδίκηση. Ακολούθησε ο πόλεμος των 10 ημερών, από τις 22 Απριλίου 1914 μέχρι τις αρχές Μαΐου. Οπλισμένοι και οργανωμένοι πια οι απεργοί, πάλεψαν με την εθνοφρουρά.

Δέκα σκέψεις για το τουρκικό Δημοψήφισμα

Είναι εξαιρετικά πιθανό, η νοθεία να έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην έκβαση του δημοψηφίσματος. Το κεντρώο Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) αναφέρουν ότι περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια ψηφοδέλτια έχουν υπολογιστεί ως έγκυρα χωρίς την επίσημη σφραγίδα της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής (YSK) ή έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση λόγω άλλων παρατυπιών.

Τρίκερι: Το νησί της πολιτικής εξορίας 5.000 γυναικών

Σκοπός της Διοίκησης ήταν ν' αχρηστέψει πολιτικά όσο μπορούσε περισσότερες εξόριστες και να εξευτελίσει στα μάτια τους το δίκαιο αγώνα που συνέχιζαν οι δικοί τους. Με διάφορα σωνατικά βάσανα, με ψυχολογικά μέσα μελετημένα για να σπάνε το ηθικό, με την αδιαφορία στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν, την απαγόρευση κάθε μέσου μόρφωσης, ψυχαγωγίας και ξεκούρασης επιδίωκαν να τους αποσπάσουν μια υπογραφή κάτω από μια «δήλωση μετανοίας»

Τι μου έμαθε η δίκη του βιασμού μου

Εκτός όμως από αυτά που έμαθα για εμένα υπήρχαν και κάποια που ΓΝΩΡΙΖΑ Γνωρίζω πως βιάστηκα. Γνωρίζω πως για να καταγγείλω το βιασμό μου έπρεπε να έχω πολύ γερό στομάχι, να αντέξω τη διαδικασία, να τους ξαναδώ μπροστά μου, να ακούσω όλα τα παραπάνω. Γνωρίζω πως είμαι γενναία  και  περήφανη που μπόρεσα να καταγγείλω το βιασμό μου. Γνωρίζω πως αποτελώ παράδειγμα και για άλλες γυναίκες που θα καταγγείλουν το βιασμό τους. Γνωρίζω πως καταγγέλλοντας το βιασμό μου προστατεύω και άλλες γυναίκες από τους βιαστές. Γνωρίζω πως τα δικαστήρια αναπαράγουν την κουλτούρα του βιασμού και με ξαναβιάσαν μπροστά σε κοινό και στην οικογένειά μου. Γνωρίζω πως το ότι έφτασα ως εδώ είναι ήδη μια νίκη. Έμαθα πολλά δεν μπορώ να πω, και θέλησα να τα μοιραστώ μαζί σας.

Η εκρηκτική δεκαετία του ’60 στις ΗΠΑ

Οι συνεχιζόμενες εξεγέρσεις των μαύρων πολιτών καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και οι άγριες αναταραχές δείχνουν ότι οι πολιτικές αποφάσεις και οι νόμοι δεν είχαν νόημα, όταν συνεχίζονταν οι διακρίσεις στην εργασία, οι δολοφονίες, οι εκρήξεις, οι επιθέσεις της Κου Κλουξ Κλαν, η φτώχεια στα γκέτο, οι δίκες μαύρων ακτιβιστών από λευκούς ενόρκους, οι αθωωτικές αποφάσεις ή οι ελάχιστες ποινές για δράστες επιθέσεων στο μαύρο πληθυσμό.